از خود بیخود شدن راست سنتی

باید نگران میرسلیم بود یا نه؟

روزبه کریمی: در دومین مناظره انتخاباتی، نامزدها بر سر مسائل سیاسی و فرهنگی به بحث نشستند. نکته قابل توجه در این مناظره آن بود که میرسلیم، بیش‌ازپیش از جایگاه سنتی یک راستگرا خارج شد. در روزهای قبل برخی رسانه‌ها نوشته بودند ماندن میرسلیم در مسیر انتخابات تلاش طاقت‌فرسای راست سنتی است برای زنده‌ماندن و کسب استقلال راست‌گرایان محافظه‌کار از نواصول‌گرایان و جریان پایداری.

پس‌از این که در روز ثبت‌نام میرسلیم، با لباس کارگری به وزارت کشور رفت و در نخستین کنفرانس مطبوعاتی‌اش به فرانسوی سخن گفت و در مناظره‌ها تلاش کرد شسته‌رفته و مدون سخن بگوید، دیشب پرده عجیبی از تلاش‌های موتلفه دیدیم. میرسلیم به دولت حمله کرد همپای دو رقیب اصولگرای دیگرش.

از همه مهم‌تر،‌ او دولت را «دولت کاسبان» نامید. اما همراهی دولت با بازار و بخش خصوصی –مشخصا «اتاق‌‌های بازرگانی»که از دیرباز حیاط خلوت فعالان اقتصادی اهل حزب موتلفه بوده-از اهداف نهادینه‌شده در مرام حزب موتلفه و بازاریان سنتی است. معلوم نیست که انتقاد از تاجر بودن دولتمداران، نشانه‌ای از تغییر اصول این حزب کهنه‌سال باشد.

میرسلیم در مناظره‌ دوم از «بسته بودن فضای انتقاد» در دولت روحانی گلایه‌های تندی کرد. اما نویسندگان و هنرمندان بسیاری، به‌سبب آن‌چه سختگیری‌ها و توهین‌ها می‌خوانند، از دوره مدیریت او در وزارت ارشاد دولت هاشمی انتقاد دارند. در آستانه انتخابات سال هفتادوشش، میرسلیم علنا گفته بود هنرمندان شعور سیاسی ندارند که از جناحی حمایت کنند. بنابر گزارش‌ها و خاطرات برخی از نویسندگان،‌در دوران وزارت وی بود که یک محفل امنیتی، در نقشه‌ای قرار بود اتوبوس نویسندگان عضو کانون نویسندگان را در مسیر ارمنستان به دره‌ بفرستند. میرسلیم هنوز در این‌باره واکنشی نداشته است.در همین مناظره،‌ میرسلیم،‌ از خاتمی و ساختار انتقادپذیر دولت او به نیکی یاد کرد.  هفته‌نامه «شما»،‌ ارگان حزب موتلفه، در تمام سال‌های دهه‌های هفتاد، هشتاد و نود، از مهم‌ترین منتقدان گشایش فضاهای سیاسی و فرهنگی بوده است.

آیا راست سنتی از گفتمان محافظه‌کاری که با گشایش فرهنگی و سیاسی میانه‌ای نداشت فاصله گرفته؟ یا آنان هم تاکتیک‌های مقطعی راست افراطی برای جلب آرا پذیرفته‌اند؟ احمدی‌نژاد در سال هشتادوچهار، از همین تاکتیک بهره برد که در صداوسیما گفت که مشکل مردم ما،‌ چندتار موی جوانان نیست، ولی گروه‌های از جوانان طبقه متوسط از سخت‌گیری‌های فرهنگی در دوره او می‌نالیدند. شاید نامزدهای محافظه‌کار دوره فعلی هم از همین تاکتیک استفاده می‌کنند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *