بازار، هوادار مکرون

بازارهای اروپایی از اینکه امانوئل مکرون در دور اول انتخابات رای اول را آورده خوشحال هستند. اما برنامه‌های اقتصادی مکرون چه هستند؟

پیروزی نامزد لیبرال-چپگرا، مکرون، دقیقا همان خبری ‎است که سرمایه داران در بازار بورس فرانکفورت منتظر شنیدش بودند. در این بازار بورس امانوئل مکرون ناجی اروپا و جهانی شدن به شمار می‎آید. پیروزی او در دور اول انتخابات، ارزش سهام و اوراق قرضه را افزایش داد.

پیروزی مکرون در دور اول جان تازه‎ای به بازار سهام در آلمان بخشید. با انتشار خبر پیروزی مکرون در دور اول انتخابات ریاست جمهوری فرانسه آرامش به بازارهای مالی بازگشت. در اشین تردینگ، یورو نسبت به دلار افزایش خفیفی از خود نشان داد.

برخی تحلیل‌گران معقتندند اگرچه انتخابات فرانسه عامل مهمی در تغییر بازار سهام بوده اما باید توجه داشت که کار تمام نشده. در نمونه‏‌هایی چون پیروزی دونالد ترامپ یا برگزیت بازار نتوانست از خود هوشمندی نشان دهد. بنابراین این دسته از تحلیل‌گران خواستار احتیاط بیشتر هستند چون مشخص نیست مکرون برنده نهایی باشد.

باوجود عدم قطعیت، بازارهای مالی اروپا خوشبین‏‌اند. به‌طوری‌که سهام بازار بورس لندن درپی پیروزی مکرون در دور اول افزایش یافت. به‏‌نظر کاتلین بروکس، تحلیل‏گر ارشد «سیتی ایندکس»، انتظارات بازار حکایت از پیروزی مکرون در دور پایانی دارد. به نظر او دلیل خوشبینی‏‌ها، حمایت از مکرون توسط میانه‏‌روهایی‎ است که به دور دوم راه نیافته‏‌اند. با این حال اینکه مکرون رای کافی برای راهیابی به کاخ الیزه را به‌دست می آورد هنوز روشن نیست. فرانسوی‎ها سرنوشت او را در ۷ ماه می رقم خواهند زد.

وضعیت اقتصادی فرانسه

فرانسه دومین قدرت اقتصادی اروپاست. بحران اقتصادی فرانسه چالش بزرگ پیش‎روی نامزدهای انتخاباتی این کشور است. اما نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری چه برنامه‌ای برای مبارزه با غول بحران اقتصادی دارند؟ مکرون و لوپن نامزدهای دور پایانی دیدگاه‌های متفاوتی در مورد اصلاح وضعیت اقتصادی دارند.

وعده اشتغال‎زایی در فرانسه از سوی نامزدهای انتخابات داستان تازه‎ای نیست. بسیاری از سیاستمداران نتوانسته‎اند وعده‎های‌شان در این زمینه را محقق کنند. برای نمونه، در سال ۲۰۱۲ فرانسوا اولاند، رئیس‎جمهور کنونی، قول ایجاد یک میلیون شغل را داد. درحالی‌که وضعیت بیکاری در فرانسه تغییری نکرده است و هنوز ۳.۵ میلیون نفر بیکار در این کشور وجود دارد.

در فرانسه از هر پنج کارمند یک نفر در بخش دولتی مشغول به کار است. بنابراین سیاستمدارانی که در پی اصلاح بخش دولتی هستند به سرعت محبوبیت‌شان را از دست می‌دهند. به علاوه اتحادیه‎های کارگری که تاثیر زیادی در بخش دولتی دارند، هیچ‎گاه از برپایی اعتصاب خسته نمی‌شوند.

بسیاری از اقتصاددانان مخارج دولتی بالا در فرانسه را دلیل رکود اقتصاد این کشور دانسته‌اند. در طول ۲۵ سال گذشته تجارت جهانی فرانسه به نصف کاهش یافته است.

اقتصاد در اروپا به کندی حرکت می‌کند و فرانسه هم در میان استثنا نیست. رشد تولید داخلی در فاصله سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۵ برای فرانسه ۰.۹ درصد بوده است.

رای فرانسه به تجارت

برتری مکرون، نامزد موافق با اتحادیه اروپا، در مقابل لوپن امید به بقای اتحایه را افزایش داد. امانوئل مکرون، که قبلا در دولت اولاند وزیر اقتصاد بوده است، بارها از تجارت آزاد و جهانی شدن حمایت کرده. سیاست‌های اقتصادی او عبارتند از: کاهش مالیات شرکت‏‌ها تا ۸درصد و مخارج عمومی تا ۶۰ میلیارد یورو. این اهداف، از طریق کاهش مشاغل دولتی تا سقف ۱۲۰ هزار نفر محقق خواهد شد. سیاست بعدی مکرون آن است که با پول پس‌انداز شده، انجام سرمایه‌گذاری ۵۰ میلیارد یوروئی از راه تزریق پول به بخش های انرژی، بهداشت و کشاورزی خواهد بود.

این سیاست‌ها در تضاد کامل با سیاست‎های لوپن هستند. لوپن برای رقابتی‎تر کردن صادرات فرانسه برنامه دارد واحد پولی پیشین فرانسه یعنی فرانک را احیا کند. به نظر او این اولین گام برای خروج کامل فرانسه از اتحادیه اروپاست. او در صورت پیروزی قول برگزاری رفراندومی برای خروج از اتحادیه را داده است.

به هر شکل، رئیس جمهور آینده ی فرانسه با مشکلات اساسی در حوزه اقتصاد روبه‎رو خواهد بود. بیکاری در فرانسه سال‌هاست حدود ۱۰ درصد  ‎است. نرخ رشد و شاخص‎های تجاری پایین و بدون تغییر باقی مانده‎اند. رای دهندگان فرانسوی با «نه»‎ای که به احزاب سنتی در دور اول گفتند، نکته‏‌ا‏‏‎ی را به صراحت آشکار کردند: فرانسه خواهان تغییر است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *