مام بی‌سر وطن

قطب‌الدین صادقی در «مروارید» به سراغ کتاب مستطاب و ارزشمند تاریخی جهانگشای جوینی رفته است تا برگه‌ای خونین از تاریخ زخم‌دیدۀ ایران را در برابر دیدگان مخاطب معاصر بر صحنه مجسم کند.
داستان نمایش، روایتگر ماجرای یکی از خوانین مغول است که با سرباز خود به دنبال کیسۀ مرواریدی می‌گردد که توسط دختری مروارید نام از قلعۀ یکی از شهرها پیش از تسخیر بیرون آورده شده. نمایشنامه مضامینی نظیر سقوط انسانیت و اخلاق در زمان جنگ، شهوت و دنیا پرستی، عبرت از تاریخ، شقاوت بشری و … را در خود می‌پروراند و در بستری از خشونت و ریاکاری به مخاطب ارائه می‌دهد.
مروارید/ کارگردان: قطب‌الدین صادقی/ بازیگران: شکوه احمدنیا، فرناز ساسانیان، روزبه کریمی

قطب‌الدین صادقی در «مروارید» به سراغ کتاب مستطاب و ارزشمند تاریخی جهانگشای جوینی رفته است تا برگه‌ای خونین از تاریخ زخم‌دیدۀ ایران را در برابر دیدگان مخاطب معاصر بر صحنه مجسم کند.
داستان نمایش، روایتگر ماجرای یکی از خوانین مغول است که با سرباز خود به دنبال کیسۀ مرواریدی می‌گردد که توسط دختری مروارید نام از قلعۀ یکی از شهرها پیش از تسخیر بیرون آورده شده. نمایشنامه مضامینی نظیر سقوط انسانیت و اخلاق در زمان جنگ، شهوت و دنیا پرستی، عبرت از تاریخ، شقاوت بشری و … را در خود می‌پروراند و در بستری از خشونت و ریاکاری به مخاطب ارائه می‌دهد.
طراحی صحنه با آکسان گذاری و برجسته‌سازی یک‌تنۀ بلند در هیأت یک زن در مرکز و انتهای صحنه انجام‌شده است. این تنۀ بلند بی‌سر، لباسی سپید در بردارد که خون بر آن شتک زده و کارکرد آن از مرز دکور فراتر نمی رود، تنها در زمانی که مروارید از پس آن بیرون می‌آید می‌تواند معنایی بیشتر از قبل را به ذهن متبادر کند. بهترین تعبیری که برای این زن مذبوح بالا بلند می‌توان در نظر گرفت، همان مام میهن است.
شیوۀ بازی‌ها همراه بابیان مطنطن و کتابی، توأم با بازی‌های تئاتریکال انتخاب‌شده است که حرکات بدنی بازیگران نیز بر همین اساس و سیاق طرح ریزی شده و به اجرا درمی‌آید. در مبحث کارگردانی با توجه به زمان نسبتاً کوتاه پنجاه‌دقیقه‌ای نمایش، کارگردان به درستی ریتمی تند و رگباری را برای ادای دیالوگ‌ها، میزانسن ها و ضرب‌آهنگ‌های هم‌زمان در تلفیق موسیقی و گفتار انتخاب کرده که این طراحی در این زمینه کارآمد عمل می‌کند. طراحی میزانسن، سکوت‌های کوتاه، نشست‌وبرخاست‌ها، نگاه‌ها، مکث‌ها و هجوم‌ همگی دقیق و برنامه‌ریزی‌شده هستند و با طراحی خروجی صحنه به‌طرف تماشاگران و انتهای صندلی‌های سالن، صحنه و مکان اجرا در تمامی فضای سالن تسری می‌یابد.
در بخش انتخاب بازیگر توسط کارگردان می‌توان گفت که بازیگر نقش گلبهار ازنظر هیئت ظاهری تناسب بیشتری برای ایفای نقش مروارید دارد اما انتخاب به نحو دیگری صورت گرفته است. صغر سن بیشتر، چهرۀ معصوم، قامت بلند و سایر مشخصاتی که در بازیگر نقش گلبهار وجود دارد از خصایصی است که این بازیگر را به ماهیت نقش مروارید نزدیک‌تر می‌سازد و اگر حداقلِ توانایی بازیگری او در حد بازیگر نقش مروارید باشد بهتر این می‌بود که جای بازیگران این دو نقش با یکدیگر تعویض می‌شد.
مروارید/ کارگردان: قطب‌الدین صادقی/ بازیگران: شکوه احمدنیا، فرناز ساسانیان، روزبه کریمی

    پاسخ دهید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *