پیام جهانگیری چه بود؟

صحبت‌های اسحاق جهانگیری در برنامه دیشب نشان داد وزیر اصلاحات و معاون اعتدال، هنوز برگ‌های زیادی در آستین دارد.

صحبت‌های اسحاق جهانگیری در برنامه دیشب نشان داد وزیر اصلاحات و معاون اعتدال، هنوز برگ‌های زیادی در آستین دارد. تا اینجای کار، جهانگیری این دستاوردها را داشته:
۱. سبک و استایل خودش را پیدا کرده: لهجه‌اش را پنهان نمی‌کند. صادقانه حرف می‌زند و ترکیبی تازه از کاریزما و سادگی را با امضای شخصی‌اش ساخته است.
۲. تصویر تازه‌ای از تکنوکراسی ارایه کرده است: در قالب خاطراتی که به واسطه سابقه قدیمی‌اش به دست آورده، کانال تازه‌ای برای به رخ کشیدن تجربه مدیریتی خود پیدا کرده است. نحوه انتقال پیام او را با شکل انتقال پیام قالیباف در به رخ کشیدن توان مدیریتی خود، مقایسه کنید. شیوه قالیباف «گل‌درشت» است. جهانگیری، برخلاف ظاهر زمختش توانسته «ظریفانه» خود را ارائه کند.
۳. به انتخابات سیاست تزریق کرده است: با همان شیوه خودش – که احتمالا حاصل درس‌آموزی در مکتب هاشمی است- به انتخابات سیاست‌زدوده و عوام‌زده این دوره، سیاست تزریق می‌کند. او این کار را با بیان تاریخ جمهوری اسلامی به شکلی که «همه» در آن سهیم بوده‌اند، انجام می‌دهد. نام بردن از اسامی «مگو»ی این تاریخ، بخش مهمی از این استراتژی است.
۴. دو مورد قبل را با هم ترکیب کرده است: جهانگیری، نماینده جناحی از طبقه تکنوکرات جمهوری اسلامی است که فهمیده برای حل مسئله توسعه نیازمند حل مسئله سیاسی است. بهزاد نبوی، غلامحسین کرباسچی و محسن صفایی فراهانی احتمالا شادمان‌ترین افراد در هنگام پخش صحبت‌های جهانگیری بوده‌اند، دیگر چهره‌های شاخص این جناح از تکنوکرات‌ها.
۴. مسئله را با ذکر مثال توضیح داده: جهانگیری از برنامه سوم توسعه یاد کرد که موفق‌ترین برنامه توسعه بعد از انقلاب بوده اما از خاتمی و ناطق‌نوری یاد کرد که در آن زمان در دو جناح مقابل قرار داشتند و در نوشتن و تصویب آن نقش کلیدی داشتند. دستاورد برنامه دیشب او انتقال این پیام بود که پبشبرد توسعه در ایران نیازمند توافق سیاسی است. این پیام را حسن روحانی کرارا منتقل کرده، اما جهانگیری آن را با «ذکر مثال» درست طرح کرد. مورد دیگر، استفاده از فاجعه پلاسکو برای توضیح اهمیت «آواربرداری» بود. به جز مهارت در بیان، نشان داد در دوختن قالیباف و احمدی‌نژاد به‌هم ذکاوت هم دارد.
۴. خود را در جایگاه فراجناحی نشانده: در حالی که ابراهیم رئیسی برای فراجناحی خود تلاش می‌کند، جهانگیری این کار را به روشی دیگر – و موفق‌تر – انجام می‌دهد. رئیسی می‌گوید مسایل کشور، درد اصول‌گرا و اصلاح‌طلب نیست و هم اصول‌گرا و اصلاح‌طلب در ایجاد مشکلات سهیم بوده‌اند و به این شکل می‌خواهد ورای دو جناح بایستد. اما جهانگیری در عوض هر دو جناح را به رسمیت می‌شناسد و اتفاقا امید دارد آن‌ها با همکاری بتوانند از گردنه بگذرند. اگر، تلاش رئیسی تکرار احمدی‌نژاد است، جهانگیری به خوبی مدلی تازه از منش هاشمی ارایه کرده است.
از امروز حمله‌ها به جهانگیری شدت بیشتری می‌گیرد. همین نشان‌دهنده موفقیت او تا همین‌جا است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *