زیرپای امید و عارف فرش قرمز است یا پوست خربزه؟

معلوم نیست امیدی ها در قبال رای اصولگرایان به عارف حاضرند قید مطهری را بزنند یا نه، اما قطعا حاضرند از ۹ کرسی باقیمانده و البته از ریاست کمیسیونها در سال جدید سهم بیشتری به اصولگرایان بدهند و این یعنی قوی‌تر شدن اصولگرایان در مجلس تحت ریاست عارف.

روزآروز ، مهدی قدیمی – نمایندگان مجلس دهم فردا برای اداره این مجلس در سومین سال فعالیت، هیات رئیسه جدید را انتخاب می‌کنند. انتخاباتی که در پس پرده‌اش اتفاقات و تفسیرهای زیادی جریان دارد و حالا در فاصله کمتر از یک روز مانده به این انتخابات، برخی از این زوایای هیجان انگیز و البته حساس را بررسی می‌کنیم:
مجلس برای سومین سال فعالیت خود بالاخره وارد فاز تقابل سه جانبه شد و سه جناح حاضر در بهارستان با کنار گذاشتن تعارف‌ها، هریک با لیستهای جداگانه قصد ورود به انتخابات هیات رئیسه را دارند.
اما حال و هوای این سه فراکسیون و برنامه‌ای که برای ورود به انتخابات هیات رئیسه دارند، چگونه است؟
ابتدا باید به کمی عقب‌تر برگردیم و یک بار آنچه را که از آغاز تاکنون در مجلس دهم گذشته مرور کنیم.
دو سال قبل یعنی خرداد ماه سال ۹۵، مجلس دهم، پس از یک ماه زورآزمایی رسانه‌ای تیم اصلاحطلبان به ریاست عارف و تیم اعتدالیون و اصولگرایان به ریاست لاریجانی، آغاز به کار کرد.
اولین انتخابات هیات رئیسه، محل وزن کشی بود تا معلوم شود فراکسیون امید چه وزنی در مجلس جدید دارد. عارف کاندیدای ریاست شد و با ۱۰۳ رای در مقابل ۱۷۳ رای لاریجانی بازی را واگذار کرد.
لاریجانی در نخستین روز دور قبل مجلس هم چنین رقابتی را تجربه کرده بود. با این تفاوت که در مجلس نهم حداد عادل رقیبش بود و در مجلس دهم، عارف. جالب اینکه تعداد رای‌ها تقریبا برابر بود و رقابت لاریجانی و حداد هم با نتیجه ۱۷۷ بر ۱۰۰ به نفع لاریجانی تمام شده بود.
تفاوت این بود که در مجالس هشتم و نهم، لاریجانی با کمک معدود اصلاح طلبان حاضر در مجلس بر حداد غلبه می‌کرد و در مجلس دهم با بهره‌گیری از رای اصولگرایان، بر عارف غلبه کرد.
یک سال بعد، یعنی خرداد ماه سال ۹۶ و درحالیکه تنها چند روز از پیروزی حسن روحانی و لیست اصلاح طلبان در انتخاباتهای ریاست جمهوری و شوراها گذشته بود و به نظر می‌رسید فراکسیون امید دست بالاتری برای استفاده از این فضا داشته باشد، امیدی ها وارد رقابت در سطح ریاست نشدند و ترجیح دادند با توافق روی ریاست لاریجانی، دو نایب رئیس خود یعنی پزشکیان و مطهری که دومی در تیر رس اصولگرایان و در خطر حذف بود را حفظ کنند.
این اتفاق افتاد اما تیم لاریجانی برای اینکه هم دل اصولگرایان را به دست بیاورد و هم دل اصلاح طلبان را در کنار رای به دو نایب رئیس امیدی، از ۹ کرسی باقی مانده که در سال اول به نسبت مساوی بین سه فراکسیون تقسیم شده بود، دو امیدی را حذف کردند و به دو اصولگرا رای دادند تا سهم اصولگرایان از دوازده کرسی هیات رئیسه به عدد ۵ برسد. دو گزینه امیدی که حذف شدند هم یک نماینده زن و یک نماینده اهل سنت بودند.

روز تصفیه حساب

بعد از این انتخابات، امیدی ها دوباره از خیانت اعتدالیون حرف زدند و جعفرزاده ایمن آبادی عضو هیات رئیسه فراکسیون مستقلین (همان اعتدالیون نزدیک به دولت و زیر پرچم لاریجانی) در جوابشان گفت که سال آینده لیست مستقل می‌دهیم و با کسی ائتلاف نمی‌کنیم تا معلوم شود اکثریت مجلس در دست چه فراکسیونی است.
حالا موعد تصفیه حساب رسیده؛ امیدی ها لیست دوازده نفره داده اند و عارف را دوباره کاندیدای ریاست کرده اند و بر حفظ پزشکیان و مطهری به عنوان نواب رئیس اصرار کرده‌اند و بین ۹ گزینه دیگری که معرفی کرده‌اند، یک نماینده اهل سنت و سه نماینده زن را هم قرار داده‌اند.
تیم لاریجانی هم که تاکیدشان روی ریاست لاریجانی مشخص است هنوز درباره دیگر گزینه‌ها اعلام نظر نکرده‌اند اما به نظر نمی‌رسد برای حذف مطهری از نایب رئیسی با اصولگرایان همراهی کنند و روی نایب رئیسی پزشکیان هم که توافق نسبی بین اکثریت نمایندگان وجود دارد. از بین کاندیداهای فراکسیون امید هم قطعا محمدعلی وکیلی مورد توجه تیم لاریجانی نیز خواهد بود و باید ببینیم از بین بقیه گزینه‌ها، تیم لاریجانی به چند گزینه دیگر امیدی ممکن است روی خوش نشان دهد.
اما اصولگرایان که در اولین وزن کشی این مجلس رای خود را به سبد لاریجانی ریختند و در دوسال گذشته هم از هیات رئیسه و ریاست کمیسیونها سهم مناسبی به دست آوردند، حالا مدتهاست از مدیریت لاریجانی گلایه می کنند.
اصل مشکل آنها هم موضوع حمایت تیم لاریجانی از دولت روحانی است و این را مانعی برای اعمال اختیارات نمایندگی خود می‌دانند.
از این رو مدتی است که وارد رایزنی با امیدی ها شده‌اند تا در خفا توافق کنند و با رای به عارف، لاریجانی را از کرسی ریاست پایین بکشند و راه خود را برای به چالش کشیدن دولت باز کنند.
امیدی ها هم که بعد از دو سال انتقاد شنیدن از بدنه اجتماعی خود و خالی ماندن نسبی دستشان از سوی دولت روحانی، بدشان نمی‌آید در دو سال باقی مانده از موضع اصلاح طلبی دولت را نقد کنند و البته برای رقابت احتمالی عارف و لاریجانی در سال ۱۴۰۰ هم با شکست لاریجانی پیش زمینه‌ای داشته باشند، گویا به وعده اصولگرایان دل بسته‌اند و پا به این میدان گذاشته‌اند.

آنچه ممکن است اتفاق بیفتد
بهترین شرایط برای فراکسیون امید این خواهد بود که با رای اصولگرایان، عارف را رئیس کند و با رای اعتدالیون، دو نایب رئیس خود را نگه دارد و در رقابت بر سر ۹ کرسی باقیمانده از هیات رئیسه با تکیه بر توان لابی فردی اعضای خود، چند کرسی هم به دست بیاورند.
اما امیدی ها همیشه وقتی در این موقعیت قرار گرفته‌اند معمولا بازی را باخته‌اند و پس از آن از عهدشکنی گروهی که با آن ائتلاف کرده بودند سخن گفته‌اند.
آنها سال گذشته دو کرسی هیات رئیسه را در توافق اصولگرایان و تیم لاریجانی از دست دادند و حالا هم حالت دومی که می‌تواند اتفاق بیفتد این است که با اعلام کاندیداتوری عارف و اهمیت رای اصولگرایان برای انتخاب بین عارف و لاریجانی، فراکسیون اصولگرایان با گرفتن تضمین بابت تامین خواسته‌های خود، رایش را دوباره به سبد لاریجانی بریزد.
در این‌صورت، اصولگرایان از تیم لاریجانی می‌خواهند که در قبال رای اصولگرایان به ریاست لاریجانی، آنها هم به جای علی مطهری، به یک گزینه اصولگرا برای نایب رئیسی رای دهند. به این شکل هم اصولگرایان به یک کرسی نایب رئیسی می‌رسند و هم هدف دو ساله آنها برای حذف مطهری محقق می‌شود.
در ادامه هم ممکن است دوباره برای ۹ کرسی باقیمانده هیات رئیسه، توافقی بین اصولگرایان و تیم لاریجانی صورت بگیرد و در نتیجه آن سهم پنج نفره اصولگرایان از هیات رئیسه حفظ شود و امیدی ها ضمن از دست دادن یک کرسی نایب رئیسی، در بقیه ارکان هیات رئیسه هم نهایتا دو نفر دیگر داشته باشند.
اینکه اصولگرایان در ساعات آینده با سبک و سنگین کردن اوضاع، ترجیح می‌دهند با تیم لاریجانی توافق کنند یا عارف هنوز مشخص نیست و تنها خبر رسیده که امروز بعدازظهر، حاجی بابایی رئیس فراکسیون اصولگرایان با لاریجانی دیدار کرده و درباره انتخابات فردا باهم رایزنی کرده‌اند.
در این شرایط اگر امیدی‌ها بخواهند رای اصولگرایان را برای ریاست عارف بگیرند، باید امتیازاتی بیش از آنچه تیم لاریجانی به آنها می‌دهد بپردازند.
معلوم نیست که اگر کار به اینجا برسد، امیدی ها در قبال رای اصولگرایان به عارف حاضرند قید مطهری را بزنند یا نه، اما قطعا حاضرند از ۹ کرسی باقیمانده و البته از ریاست کمیسیونها در سال جدید سهم بیشتری به اصولگرایان بدهند.
معنی ساده این وضعیت، قوی‌تر شدن اصولگرایان در مجلس تحت ریاست عارف است.

دو سوال کلیدی
اتفاقا همین امروز ، امیرحسین ثابتی فعال رسانه‌ای اصولگرا که قبلا رئیس بسیج دانشگده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران و نزدیک به رجانیوز بود و الان هم در جمع سخنرانان قرارگاه عمار است، در وبسایت این قرارگاه نوشته:
«ای کاش انقلابی های مجلس فردا در انتخابات ریاست مجلس به عارف رای دهند تا عیار مدیریتی مدعیان اصلاح و تدبیر برای بدنه خودشان نیز آشکار شود. در دوگانه لاریجانی، عارف به هزار و یک علت ریاست عارف کم هزینه تر است.»
اینکه چرا فعالان رسانه‌ای منتسب به جبهه‌پایداری، ریاست عارف را ترجیح می‌دهند یک بحث است و اینکه بین ریاست لاریجانی و ریاست عارف، کدام برای اصولگرایان داخل مجلس سودمندتر است هم بحثی دیگر. اما نتیجه انتخابات فردای بهارستان را حاصل جمع این دو سوال تعیین خواهد کرد.

 

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *