صورت‌حساب کرونا برای اقتصاد ایران

منابع دولت در فروردین‌ماه از همه‌گیری کرونا چقدر کم شد؟ هزینه مبارزه با کرونا چقدر است؟ و اگر دولت بخواهد مردم یک‌ماه در خانه بمانند باید چقدر خرج کند؟

امیرحسین مهدوی
۱۳ | بهمن | ۱۳۹۹ ۱۷۲ ۰

کرونا از دو جبهه به اقتصاد ایران حمله کرده است. هم بخش مهمی از درآمدهای مورد انتظار را از بین برده و هم هزینه‌هایی نجومی برای پیشگیری و درمان تحمیل کرده است.

 

۱. کاهش منابع بودجه، ناشی از همه‌گیری کرونا در فروردین: ۱۱ هزار میلیارد تومان 

بخش عمده این کمبود البته به خاطر کاهش قیمت نفت و تحریم فروش آن بوده است. پیش‌بینی می‌شود ۴۰هزار میلیارد از کل ۶۰هزار میلیارد فروش نفت که در بودجه پیش‌بینی شده محقق نشود. این عدد برای فروردین حدود ۳.۳هزار میلیارد تومان بوده. 

کاهش مصرف بنزین -که دولت با آزادسازی قیمت آن در آبان روی درآمد آن حساب کرده بود، کاهش عوارض خروج از کشور، کاهش فروش بلیط هواپیماها، قطارهای نوروزی، و کاهش مصرف حمل‌ونقل عمومی در این کاهش ۱۱ هزار میلیارد تومانی نقش داشته‌اند. 

۲. هزینه دولت برای مبارزه با کرونا: بیش از ۱۵۵هزار میلیارد تومان 

بخش عمده هزینه برمی‌گردد به وعده رئیس‌‌جمهور به پرداخت ۱۳۱ هزار میلیارد کمک به کسب‌وکارها.

۵هزار میلیارد برای بیمه‌های و خدمات درمانی در نظر گرفته شده. عدم‌النفع بانک‌ها برای وام با نرخ سود کمتر و تعویق بازپرداخت وام‌ها به ترتیب ۴۵۰۰ و ۲۱۰۰ میلیارد تومان خواهد شد. ستاد کرونا، دانشگاه‌های علوم پزشکی سراسر کشور، و سود استمهال سه ماهه پرداخت قبوض گاز بخشی از ۱۵۵ هزار میلیارد هزینه را تشکیل می‌دهند. 

۳. هزینه یک ماه خانه‌نشینی مردم چقدر می‌شود؟ حدود ۶۳ هزار میلیارد تومان 

دولت باید برای تشویق مردم به خانه‌نشینی اقداماتی انجام دهد تا حداقل معیشت آن‌ها تامین شود یا به خطر نیفتند. 

تعویق پرداخت اقساط وام‌های بانکی مردم ۲۱۷۵۰میلیارد تومان هزینه ماهانه خواهد داشت. بخشودگی‌های مالیاتی ۲۰هزار میلیارد، هزینه سازمان تامین اجتماعی ۹هزار میلیارد تومان تخمین زده شده. 

▪️اگر دولت بخواهد برای تشویق مردم از قبوض و عوارض برای یک‌ماه بگذرد، عدم پرداخت قبوض موبایل ۳۵۰۰ میلیارد تومان هزینه خواهد داشت و قبوض گاز خانگی و صنعتی هم همین‌قدر. عدم پرداخت هزینه برق ۲هزار و عوارض شهرداری ۱۳۰۰ میلیارد تومان. 

۴. دولت کسری بودجه عمومی را چگونه جبران می‌کند؟ 

دولت با وضعیت فعلی نمی‌توان زیاد روی فروش نفت حساب کند. منبع دوم مالیات است که زیاد قابل اتکا نیست. رشد اقتصادی توسط صندوق بین‌المللی پول صفر پیش‌بینی شده و احتمال زیاد کرونا آن را به زیر صفر خواهد کشاند. بنابراین دولت نمی‌تواند ۲۰۰ هزار میلیاردی که از مالیات انتظار داشت، دل ببندد. 

می‌ماند فروش دارایی‌ها و اوراق قرضه دولتی که قبل از بالا گرفتن کرونا هم دولت سهم آن را در بودجه امسال ۱۰ برابر بودجه سال قبل در نظر گرفته بود. 

 با توجه به رکود بالا، بعید است تقاضای جدی برای املاک و دارایی‌های دولت وجود داشته باشد و این یعنی دولت دست به فروش این دارایی‌‌ها با قیمتی بسیار ارزان‌تر از بازار و فروش اوراق قرضه با بهره‌ای بالاتر از نرخ بهره بانکی خواهد زد. به گفته این تحلیل:‌ «در واقع برای تامین بودجه، دولت ناچار است دارایی‌های عمومی را حراج کردده و همچنین با تضمین پرداخت بهره بالا به اوراق، دولت بعدی را مقروض کند». 

آنچه خواندید گزارش روزآروز از ارزیابی امیرحسین مهدوی از هزینه‌های دولت در مبارزه با کرونا بود. متن کامل این ارزیابی را می‌توانید در وب‌سایت ۳۱ بخوانید. 

            

                                        


                                  

              

                                                                                                          

نظرات

نظری ثبت نشده است، اولین نفر باشید

نظر دهید
قوانین ارسال نظر
ایمیل شما منتشر نخواهد شد نظراتی که حاوی توهین باشند منتشر نخواهند شد لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری کنید

مطالب مرتبط