در دفاع از حق نامزد شدن مردم- همه مردم

چرا نباید کاندیداتوری مردم عادی را در انتخابات ریاست‌جمهوری مسخره کرد، نگران شد و برای محدودکردن آن کاری کرد

روزبه کریمی
روزنامه‌نگار
۲۱ | اردیبهشت | ۱۴۰۰ ۵۶۴ ۰

1️⃣ می‌گویند دیدید آن دختر را که سوار بر موتور به وزارت کشور آمد یا آن یکی که آمده ماهی سه‌میلیون‌تومان یارانه بدهد یا آن یکی‌ که با کفن آمده یا آن زنی که فرق شعار و سابقه را نمی‌دانست...

▫️ادامه‌می‌دهند که پس دیدید شورای‌نگهبان راست می‌گوید که نباید گذاشت هرکه از در وزارت‌کشور تو بیاید و به وهن انتخابات و نظام بدل شود و ما در نظر جهان و رسانه‌های بیگانه در معرض انتقاد قرار دهد.

▫️خلاصه اگر محافظه‌کاران در گذشته مثل اصلاح‌طلبان، نام‌نویسی مردم عادی در انتخابات ریاست‌جمهوری را دست می‌گرفتند و مسخره می‌کردند و آن را مایه وهن این ‌و آن می‌دانستند، این‌بار این صغرا و کبرا می‌چینند که نتیجه بگیرند پس باید به مصوبه تازه شورای‌نگهبان برای سامان‌دادن به نامزدی در انتخابات ریاست‌جمهوری تن داد.

2️⃣ اما مگر چه ایراد دارد؛ همه مردم این حق را داشته‌باشند که خویشتن را در معرض انتخاب‌شدن قرار دهند؛ چه ایراد دارد اصلا مردم بتوانند برای یک‌‌روز هم شده نامزد انتخابات شوند؟ چه‌کسی گفته نامزد انتخابات شدن حق گروه خاصی است؟

▫️محافظه‌کاران و اصول‌گرایان نگران وجهه نظام‌سیاسی در معرض دید ناظران جهانی شده‌اند- البته آن‌ها زمانی که مثلاً معترضان به گرانی بنزین، همراه با قطع اینترنت، قلع و قمع می‌شوند یا یک‌شبه ده‌ها روزنامه توقیف می‌شود، نگران وجهه نظام‌سیاسی نیستند.

اما چرا با نامزدی مردم عادی باید نگران یک نظام سیاسی شد؟ مگر رئيس‌جمهور پیشین آمریکا، نخست‌وزیر پیشین ایتالیا، نخست‌وزیر اوکراین یا اصلا همین نخست‌وزیر کنونی بریتانیا، برخی‌شان شومن، کمدین یا حتی دلقک یا مشهور به رفتارها و حرف‌های عجیب نبودند؟ آیا قدرت گرفتن آنان وهن نظام‌های سیاسی آن کشورها بود؟دمکراسی‌شان سست‌ شد یا آبدیده‌تر شد؟

▫️مثلا حرف‌های زنی که اخیرا در انتخابات ریاست‌جمهوری نام‌نوشت و وقتی از او پرسیدند برنامه‌ات چیست: گفت حل مشکلات بدی که مردم گرفتار آن‌هستند از راه تولید اقتصاد- این‌همان‌گویی و بدیهیات‌بافیِ مسخره است؟ خب بیایید ببینید حرف‌های او چه‌قدر شبیه‌است به سعید محمد نامزد پرسروصدای این‌دوره که در ستاد انتخابات گفت آمده‌ام مشکلات را حل کنم.

3️⃣ اصول‌گرایان و البته اصلاح‌طلبان می‌گویند باید  نظم ونسقی چید که این‌ چنین هرکسی پا نشود بیاید نامزد انتخابات شود و به‌زبان رسمی آن‌ها «هرکسی نباید احساس تکلیف کند.»

▫️نظم‌ونسقی که شورای‌نگهبان چیده و محافظه‌کاران همواره از آن دفاع کرده‌اند؛ نظارت استصوابی است و البته تشدید آن در مصوبه اخیر؛ کاری کنیم که از میان رتبه و رده‌های خاصی، افراد اجازه کاندیداتوری به خودشان بدهند.

▫️یعنی محافظه‌کاران دنبال آن هستند که هرچه بیش‌تر انتخاب مردم محدود و اصلا انتخابات قابل پیش‌بینی باشد و اصلا انتخابات به همین بده‌بستان‌های فردی و شخصی چهره‌های درون دایره قدرت بدل شود- چیزی شبیه انتخابات مجلس شورای‌ملی در دوران پهلوی که کلی در کتاب‌های درسی‌مان درباره آن بد نوشته بودند.

▫️ چرا سعید محمد حق دارد نامزد انتخابات باشد اما آن زن یا این مرد عادی که همان حرف را می‌زند، نه؟!

4️⃣ اما مردمی‌که از همه سو برای ابراز حضور سیاسی؛ دست‌شان کوتاه‌است، ناچارند به کم‌ترین عرصه اعلام وجود و بروز، چنگ بزنند؛ مردمی که دست‌شان از فعالیت و اثرگذاری سیاسی جمعی کوتاه است، از داشتن احزاب آزاد، سندیکاهای صنفی و شغلی مستقل و انجمن‌های مدنی و حتی از آزادی‌های اجتماعی و مدنی محرومند، ناگهان هر چهارسال یک‌بار کم‌ترین آزادی در یک عرصه را غنیمت می‌شمرند که دیده شوند و حرف بزنند.

▫️کسی اگر نگران است که چرا سازوکار حضور سیاسی عامه مردم سامان‌یافته نیست و موجب وهن نظام سیاسی می‌شود، به‌جای یافتن راه‌هایی برای محدود‌کردن فرصت‌های حضور سیاسی مردم عادی، باید برای آزادترشدن فعالیت سیاسی و مدنی بکوشد.

5️⃣ حتی اگر بساط تشکل‌یابی سیاسی و آزادی‌‌های اجتماعی هم به‌راه بود، باز هم حق عموم مردم برای کاندیداتوری، نفی‌شدنی نیست اما تشکل‌یابی آزاد و مستقل به دغدغه‌ها و حضور سیاسی ‌و اجتماعی مردم فایده بیش‌تری می‌بخشند.

نظرات

نظری ثبت نشده است، اولین نفر باشید

نظر دهید
قوانین ارسال نظر
ایمیل شما منتشر نخواهد شد نظراتی که حاوی توهین باشند منتشر نخواهند شد لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری کنید

مطالب مرتبط