شاعری که با سمبل‌ها علیه سانسور ایستاد، درگذشت

کوتاهی درباره زندگی و زمانه اسماعیل خویی

روزبه کریمی
۴ | خرداد | ۱۴۰۰ ۲۳۷ ۰

1️⃣ اسماعیل خویی، شاعر، عضو برجسته تاریخ کانون نویسندگان ایران و از سیاسی‌ترین چهره‌های ادبی دهه‌های اخیر، بنابر اعلام خانواده‌اش، بر اثر ذات‌الریه‌ی شدید در لندن درگذشت.

▫️خویی متولد مشهد بود و در دهه ۴۰ در لندن دکترای فلسفه گرفت و به ایران بازگشت. او از پایه‌گذاران کانون نویسندگان ایران و نزدیک‌به جریان چریکی «فداییان خلق» بود.

▫️خویی، به‌سبب کارها و دیدگاه‌اش از سوی ساواک، از تدریس در دانشکده تربیت معلم کنار گذاشته شد و پس‌‌از انقلاب هم به سبب نزدیکی جریان چریکی، نخست مدتی مخفیانه زندگی کرد و پس‌از آن از کشور خارج شد و به لندن رفت.

2️⃣ شعر خویی به، گرایش‌های اجتماعی‌وسیاسی، تصویرسازی‌های استادانه و نیز استفاده از نمادها و سمبل‌ها  برای فرار از سانسور شناخته می‌شود و آثارش به زبان‌های انگلیسی، فرانسه و روسی برگردانده شده.

زان رهروان دریا؛ ما بودگان؛ کابوس خون‌سرشتهٔ بیداران؛ گزارهٔ هزاره؛ شاعر خلقم، دهن میهنم و پژواک جان‌سرود دل‌آیینگان از مهم‌ترین دفترهای شعر او است.

او که ۱۰سال پیش، جایزه‌ی ادبی روکرت در کوبُرگ را برد. از جمله سرده بود: «یک پنجره ست شاعر/ شاعر کسی‌ست که می‌ترسد/ و سخت می‌ترسد/ و از همین روست/ که رو به آفتاب/ می‌نشیند...»

نظرات

نظری ثبت نشده است، اولین نفر باشید

نظر دهید
قوانین ارسال نظر
ایمیل شما منتشر نخواهد شد نظراتی که حاوی توهین باشند منتشر نخواهند شد لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری کنید

مطالب مرتبط